گر چه روشهای جامع لقاح خارجی رحمی (IVF) و میکرواینجکشن (ICSI) در درمان ناباروری موثر واقع می شوند، با این حال تعداد معدودی از زوجین نابارور در اولین مرحله درمانی یعنی تشکیل لقاح تخمک های آسپیره شده با شکست اولیه مواجه می شوند. بنابراین، هدف از این مطالعه گذشته نگر بررسی نتایج مربوط به موارد عدم باروری تمام تخمک های حاصله از 111 سیکل درمانی IVF و ICSI می باشد. جهت این مطالعه اطلاعات اولیه مربوط به زوجین به همراه وضعیت پارامترهای اسپرم و نیز تخمک های حاصله در دو گروه سنی زن با 30 سال سن و یا کمتر و همچنین بیش از 30 سال در نظر گرفته شد. نتایج با استفاده از نرم افزار SPSS در دو گروه IVF و ICSI بررسی شد. نتایج نشان داد که میزان Total Fertilization Failure (TFF) در طی 4 سال فقط 4.5% بوده است (جمعا 111 سیکل TFF). میانگین سن، مدت ناباروری، تعداد فولیکول و تخمک در دو گروه فوق مشابه بود. اما سن زن در تعداد فولیکول بدست آمده دخیل بود. در زنان با سن 30 و بالاتر تعداد فولیکول بدست آمده 10.11 و در گروه سنی کمتر از 30 سال، 8.03 بوده است ( 0.036=P). 51.35% از افراد دارای اسپرم های با مرفولوژی طبیعی بودند که 31.5% آنها از طریق IVF تحت درمان قرار گرفته بودند. جمع آوری اسپرم در 75% از مردان از روش انزالی و در بقیه به روش آسپیره نمودن اسپرم انجام شده بود. همچنین 85% از زوجین در اولین (68% میکرواینجکشن، 17% IVF)، 12% در دومین و 3% افراد در سومین بار (فقط میکرواینجکشن) مراجعه جهت درمان ناباروری خود دچار TFF شده بودند. بنابراین جمعا 81% موارد TFF مربوط به میکرواینجکشن و 19% موارد TFF مربوط به IVF بوده است. در گروه ICSI، پارامترهای اسپرم در رابطه با علت ناباروری مردانه از نظر آماری معنی دار بود. نتایج این تحقیق نشان داد که TFF در سیکل های درمانی IVF و ICSI اتفاق می افتد و جهت دستیابی به فاکتورهای دخیل در TFF نیاز به بررسی جامع تر در مورد عوامل دخیل در ناباروری زوجین به همراه مطالعه Ultrastructure تخمک های بارور نشده می باشد.

مطالعه رفتار گسیختگی درزه های ناممتد با توجه به نقش آن ها در توسعه ناپایداری های موضعی و کلی در ساختارهای سنگی بسیار حائز اهمیت است. مطالعه این درزه ها بهبود طراحی در پروژه های مهندسی را به ارمغان می آورد. حضور درزه-های ناممتد در توده های سنگ، ضمن تشکیل ساختارهایی به نام پل سنگ، مقاومت برشی را افزایش. به منظور مطالعه تأثیر درزه های ناممتد بر رفتار برشی پل سنگ، بارگذاری تک محوره روی 24 نمونه گچی حاوی درزه های ناممتد به ابعاد cm5×cm10× cm10 انجام گردید. هر نمونه شامل 4 درزه ناممتد می باشد. در نمونه های مختلف طول درزه ها متفاوت بوده ولی در یک نمونه طول درزه ها یکسان می باشد. طول درزه ها در نمونه های مختلف برابر است با cm1، cm2، cm3 و cm4. در نمونه با طول درزه یکسان، زاویه داری درزه ها عبارتست از ° 0، ° 15، ° 30، ° 45، ° 60 و ° 75. نتایج نشان می دهند که الگوی رشد ترک تحت تاثیر طول درزه، زاویه داری درزه و طول پل سنگ قرار دارد مادامیکه نیروی شکست نمونه ها تابع الگوی شکست مدل می باشد. همزمان با انجام آزمون های آزمایشگاهی، شبیه سازی های عددی توسط نرم افزار PFC2D انجام شد. مشابه نمونه های آزماِشگاهی، مدل های عددی دارای طول درزه cm1، cm2، cm3 و cm4 می باشند که در هر طول درزه، زاویه داری درزه ° 0 و° 45 است. الگوی شکست مدل های عددی و نمونه آزمایشگاهی یکسان بوده مادامیکه نیروی شکست نمونه های عددی بیشتر از نمونه های آزمایشگاهی است.

1هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر آموزش یادگیری زایشی بر اساس جو روانی- اجتماعی، مهارتهای فراشناختی و  الگوی بار شناختی بر یادداری ریاضی دانش آموزان پایه هفتم در سال تحصیلی 401-1400 بود. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون- پس آزمون با دو گروه کنترل و دو گروه آزمایش بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان دختر و پسر پایه هفتم منطقه 2 شهر مشهد بودند که تعداد 112 نفر نمونه با استفاده از روش نمونه­گیری خوشه­ای تک­مرحله­ای انتخاب شدند. افراد گروه آزمایش طی 16 جلسه تحت آموزش یادگیری زایشی بر اساس بار شناختی قرار گرفتند و گروه کنترل هیچ نوع مداخله­ای دریافت نکردند. ابزار پژوهش شامل آزمون محقق ساخته 20 سوالی بود. برای تجزیه و تحلیل داده­ها از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیره و نرم افزار SPSS نسخه 24 استفاده شد. نتایج پژوهش حاضر نشان داد که آموزش یادگیری زایشی بر اساس جو روانی- اجتماعی، مهارتهای فراشناختی و الگوی بار شناختی تأثیر مثبت و معناداری بر یادداری ریاضی دانش آموزان پایه هفتم دارد. بر اساس یافته­ها می­توان نتیجه گرفت که یکی از آموزش­های موثر بر یادداری ریاضی دانش آموزان، استفاده از روش یادگیری زایشی بر اساس جو روانی- اجتماعی، مهارتهای فراشناختی و الگوی بار شناختی است.

هدف پژوهش طراحی مدل یادگیری کارآفرینانه مبتنی بر تجارب شکست کارآفرینان برتر ایران می باشد. روش پژوهش آمیخته با طرح اکتشافی-متوالی، روش پدیدارشناختی و هدف کاربردی-توسعه ای بود. جامعه آماری پژوهش شامل نخبگان و صاحب نظران دانشگاهی مدیریت کارآفرینی بودند. در این پژوهش با بهره گیری از روش با نمونه گیری نظری هدفمند، تعداد 24 مصاحبه نیمه ساختاریافته با کارآفرینان و اساتید دانشگاهی حوزه مدیریت کارآفرینی صورت پذیرفت. در بخش کمی نیز با نمونه گیری به حد کفایت نرم افزار تعداد صد کارآفرین و دانشجوی فعال در کارآفرینی به پرسشنامه محقق ساخته مستخرج از بخش کیفی پاسخ دادند. تجزیه و تحلیل داده های کیفی تا رسیدن به اشباع و اجماع نظری جهت کدگذاری های باز، محوری و انتخابی مقوله های پژوهش در هفت سازه پژوهش و تحلیل کمّی آن با نرم افزار آماریSmartpls انجام شد. بر اساس نتایج، الگوی یادگیری کارآفرینانه مبتنی بر تجارب شکست کارآفرینان برتر ایران شامل هفت سازه تجربه های کارآفرینان، زمینه اثرگذار، موانع، انگیزاننده ها، توانمندسازها، جذابیت ها و پیامدها بود. در نتایج کمّی وجود رابطه بین مقوله ها و سازه های مدل و کیفیت اندازه اثر مقوله های هر سازه، بالاتر از متوسط و قوی ارزیابی شد. برازش مدل پژوهش، مناسب و قوی (653. 0=GOF ) بود. رابطه بین سازه های مدل پژوهش مثبت و معنا دار (58. 2 ≤ T) در سطح اطمینان 99 درصد تأیید شد. در نهایت، به مدیران و کارآفرینان نوپای ایران پیشنهاد می گردد که با پیاده سازی برنامه های عملیاتی مناسب، جهت بکارگیری مدل این پژوهش، با اصلاح برخی فرآیندهای بازدارنده، سعی در افزایش هر چه بهتر و بیشتر پیامدهای مذکور استفاده از تجارب شکست کارآفرینان برتر ایران در یادگیری کارآفرینانه کوشا باشند.